Uroczystości pogrzebowe tłumaczki i aktorki Krystyny Stypułkowskiej-Smith i jej matki Heleny Stypułkowskiej na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Łodzi.
Pogrzeb Krystyny Stypułkowskiej-Smith – tłumaczki, romanistki i aktorki, znanej z roli w filmie Andrzeja Wajdy “Niewinni czarodzieje”, gdzie wystąpiła u boku Tadeusza Łomnickiego, odbył się w Łodzi. Aktorka zmarła w wieku 84 lat w Arlington (USA).
Jak podał FilmPolski.pl Stypułkowska zmarła 22 października 2020 roku w Arlington (USA).
Krystyna Stypułkowska urodziła się 18 sierpnia 1938 w Warszawie. Jak sama opowiadała w opublikowanym w 2017 r. w “Przekroju” wywiadzie, studiując romanistykę pracowała jako tłumaczka m.in. Rene Claira, Yves’a Montanda i innych gwiazd odwiedzających Polskę na przełomie lat 50. i 60. Dzięki temu poznała środowisko filmowe, w tym m.in. profesora Szkoły Filmowej w Łodzi Antoniego Bohdziewicza. Na ekranie zadebiutowała epizodem w wyreżyserowanym przez niego filmie “Kalosze szczęścia” (1958).
Największą popularność zdobyła jednak dzięki roli Pelagii w filmie Andrzeja Wajdy “Niewinni czarodzieje” z roku 1960. To historia lekarza sportowego – Bazylego, który w wolnych chwilach lubi grać na perkusji w zespole jazzowym i umawiać się z kobietami; postać, którą kreował Tadeusz Łomnicki, w znacznym stopniu wzorowana była na Krzysztofie Komedzie. Pewnego razu w barze spotyka Pelagię – piękną nieznajomą. Rozpoczyna się między nimi damsko-męska gra.
Stypułkowska na początku lat 60. wyjechała do Włoch, gdzie kształciła się na wydziale aktorskim i reżyserskim w Centro Sperimentale di Cinematografia i zagrała jedną z głównych ról w filmie Enzo Battaglii pt. La vita provvisoria (1962). Miała na koncie kilka ról filmowych i telewizyjnych, gdy zdecydowała o zakończeniu kariery aktorskiej.
Następnie pracowała w Polskiej Agencji Prasowej, gdzie tłumaczyła teksty do tzw. Biuletynu Specjalnego. W 1968 roku wraz z poznanym w kraju mężem, Amerykaninem, wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, gdzie doktoryzowała się z komparatystyki, była lektorką języka włoskiego i uczyła języka francuskiego na jednym z uniwersytetów.
Po rozwodzie mieszkała w Paryżu, a także w Polsce, gdzie pracowała w teatrze i była korespondentką czasopisma Dialog. Po czterech latach wróciła do USA; najpierw mieszkała w Nowym Jorku, potem w Waszyngtonie, gdzie po raz drugi wyszła za mąż za amerykańskiego dyplomatę.
Od 1980 roku pracowała w Departamencie Stanu Stanów Zjednoczonych. Uczyła języka polskiego amerykańskich polityków i dyplomatów, m.in. Madeleine Albright; była też tłumaczką w czasie oficjalnych wizyt z udziałem polskich władz. (PAP)