9 lutego świętujemy Międzynarodowy Dzień Pizzy. Ten prosty placek z sosem pomidorowym i serem wywodzi się z Włoch, ale dziś jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych dań na świecie. Choć każdy ma swoją ulubioną wersję, korzenie pizzy są nieco bardziej złożone.
Skąd pochodzi pizza?
Nie istnieje jedna, pewna historia narodzin pizzy. Jedna z teorii mówi, że już w XVI wieku pojawiło się słowo „pizza”, gdy włoski poeta wspomniał, że w Rzymie tak właśnie określa się rodzaj focaccii. Z prostego, taniego placka jadanych w uboższych domach miało z czasem powstać narodowe danie Włochów. Inne przekazy sugerują, że przodek pizzy mógł trafić na Półwysep Apeniński z Grecji albo nawet z Egiptu.
Znacznie lepiej udokumentowana jest historia jednej z najsłynniejszych odmian – Margherity. Pod koniec XIX wieku królowa Włoch, Małgorzata Sabaudzka, odwiedziła Neapol. Miejscowy piekarz Raffaele Esposito przygotował dla niej placek w barwach włoskiej flagi: czerwony sos pomidorowy, białą mozzarellę i zieloną bazylię. Tak miała narodzić się klasyczna kompozycja znana do dziś.
Jak powstaje prawdziwa włoska pizza?
O „tej jedynej, prawdziwej” pizzy można dyskutować tak samo długo, jak o idealnej szarlotce – każdy ma własną definicję. Według doświadczonych pizzermanów kluczowe jest ciasto: powinno dojrzewać nawet dobę. Podstawowe składniki to mąka, woda, oliwa i niewielka ilość drożdży. Cienki placek piecze się bardzo krótko – około trzech minut – w piecu rozgrzanym nawet do 400°C.
Różne style włoskiej pizzy
Włochy to nie jeden typ pizzy, lecz cała ich rodzina. Najbardziej znana w Polsce jest pizza rossa, czyli z sosem pomidorowym. Jej przeciwieństwem jest pizza bianca – bez pomidorów, za to z serem i dodatkami. Z kolei styl neapolitański wyróżnia się mocno wyrośniętymi, puszystymi brzegami, podczas gdy pizza rzymska jest cieńsza i bardziej płaska.
Na wierzchu najczęściej pojawiają się takie składniki jak oliwki, szynka cotto, suszone pomidory, mozzarella di bufala, pieczarki, anchois czy kapary. Ważna zasada: dodatków nie powinno być zbyt dużo. Smaki mają być wyraziste, ale nieprzesadzone i nieprzytłaczające się nawzajem.
Czego nie robić przy włoskiej pizzy?
We Włoszech proszenie o ketchup czy dodatkowe sosy bywa źle widziane. Pizza najczęściej skrapiana jest jedynie oliwą, czasem aromatyzowaną ziołami. Ananas? Dla wielu Włochów to kulinarne nieporozumienie.
Kiedy Włosi jedzą pizzę?
We włoskiej kulturze kulinarnej pizza najczęściej trafia na stół wieczorem. Dawniej pizzerie działały głównie po południu i wieczorem, dziś – głównie ze względu na turystów – bywa różnie. W restauracji pizza podawana jest w całości, na talerzu, z nożem i widelcem, a gość sam dzieli ją na kawałki. Jedynie w punktach typu street food można kupić ją już pokrojoną i zjeść w biegu.
Bez względu na styl i dodatki, jedno jest pewne – pizza od dawna przestała być tylko włoskim daniem i stała się globalnym symbolem prostego, ale genialnego jedzenia.
dziennikwschodni.pl