Benedykt XVI zmarł w sobotę rano, w wieku 95 lat. Joseph Ratzinger został wybrany na 265. papieża 19 kwietnia 2005 roku. Od 28 lutego 2013 r. był emerytowanym papieżem, po tym, gdy zrzekł się swojego urzędu.
Benedykt XVI był lokomotywą teologii katolickiej. Wprowadził do refleksji teologicznej jasność, porządek, pytania o podstawy i udzielał na nie odpowiedzi. Pontyfikat Jana Pawła II był pod jego intelektualnym wpływem – powiedział teolog ks. prof. Krzysztof Kaucha.
“Doskonale znał całe dziedzictwo teologii chrześcijańskiej, a także całą filozofię. Był człowiekiem niezwykle wykształconym, który doskonale zrozumiał logikę rozwoju myśli europejskiej i filozofii europejskiej od samego jej początku” – przyznał teolog, dodając, że Ratzinger był jednym z “najwybitniejszych światowych intelektualistów”.
W 1981 r. Jan Paweł II mianował kard. Josepha Ratzingera prefektem Kongregacji Nauki Wiary, co według profesora, miało duży wpływ na jego pontyfikat.
“Jestem pewny, że pontyfikat Jana Pawła II – bardzo słowiański, głęboki, przeżyciowy i wspaniały – niemal od samego początku intelektualnie był pod wpływem Ratzingera, który jako prefekt przygotowywał dokumenty, ale też – wydaje się – podpowiadał, wskazywał, co od strony doktrynalnej trzeba doprecyzować i przypomnieć” – powiedział teolog.
Ks. prof. Kaucha porównał Ratzingera do św. Tomasza z Akwinu, którego prace w XIII w. wywołały na chrześcijańskich uniwersytetach “tsunami”, ale zapewniły trwały i wysoki poziom myśli teologicznej. Książki Ratzingera i jego dokumenty papieskie zestawił z “Summa theologiae” św. Tomasza.
Mówiąc o dialogu z innymi Kościołami, ks. prof. Kaucha przypomniał stwierdzenie Ratzingera, że jest przyjacielem głęboko wierzących protestantów. Analizując XVI-wieczne dokumenty, w kilku tekstach “wyprostował mniemanie wielu teologów i duchownych”, że na soborze w Trydencie potępiono protestantyzm jako odrzuconą przez Kościół herezję.
Ponadto Ratzinger – wskazał teolog – wymieniał z biskupami prawosławnymi i z liderami Kościołów niekatolickich z całego świata listy dotyczące tematów teologicznych, w których życzliwie odpowiadał na pytania, wątpliwości i wyjaśniał.
(PAP)